Reader’s Digest Mag poll: Noynoy among most trusted
By Aurea Calica (The Philippine Star)
MANILA, Philippines - Liberal Party standard-bearer Sen. Benigno “Noynoy” Aquino III ranked in the top five of the most trusted Filipinos in an independent survey done by international magazine Reader’s Digest.
In the magazine’s Asian Reader’s Digest Trust Poll published in its March 2010 issue, actress and philanthropist Rosa Rosal was first in the list, followed by singer-actress Lea Salonga.
Number three was journalist and GMA News vice president Jessica Soho and fourth was philanthropist and Gawad Kalinga founder Tony Meloto.
President Arroyo was one of the least trusted at number 78. Disgraced plastic surgeon Hayden Kho ended up at number 80. The magazine said this was probably triggered by the scandalous sex videos he allegedly filmed without the consent of at least two of his partners.
Others near the bottom of the list were Philippine National Police chief Director General Jesus Verzosa (71), Ilocos Sur Rep. Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (73), Imee Marcos (74), television host Willie Revillame (75), former first lady Imelda Marcos (77) and former President Joseph Estrada (79).
Aquino was the only politician who made it to the top five in the first ever Asian Reader’s Digest Trust Survey conducted in the Philippines in October 2009 by independent market research firm The Digital Edge in behalf of the magazine.
Aquino’s rival, Nacionalista Party standard-bearer Sen. Manuel Villar Jr., placed 60th among the list of 80 influential Filipino personalities and 40 professions who were ranked based upon the public’s perceived trustworthiness.
A cross-section of 760 Filipinos served as respondents.
Aquino’s running mate, Sen. Manuel Roxas II, was at number 24.
Based on the list, international bowling champ Paeng Nepomuceno and filmmaker Howie Severino tied for sixth place, followed by broadcast journalist Randy David (eighth), broadcast journalist Mel Tiangco (ninth), and international billiards sensation Efren “Bata” Reyes (10th).
“These individuals have one thing in common: heart. Whether it is about the love of service to the people, doing one’s job with utmost dedication, or instilling national pride in the spirit of competition, all 10 of the most trusted Filipinos show the kind of passion that inspires and motivates,” the Reader’s Digest said.
Aquino had a good ranking despite being a politician, the least desired occupation among Filipinos
The top 10 professions are: pilot, teacher, surgeon, doctor and farmer (tied at fourth), paramedic (sixth), scientist (seventh), nurse (eighth), chef (ninth), and dentist (10th).
“This shows that Filipinos trust their lives mostly in the hands of healthcare and medical professionals.
“Real estate agent (36th), lawyer (37th), police officer (38th), hawker (39th), and politician (40th) turned out to be the least popular professions among Filipinos as these landed at the bottom of the survey,” it said.
Aside from the celebrities and broadcast journalists included in the top 10, other media personalities who complete the top 20 are broadcast journalists Mike Enriquez (13th) and Julius Babao (16th), actress Boots Anson-Roa (14th), actress and Lipa City Gov. Vilma Santos-Recto (17th), and actress and environmentalist Chin Chin Gutierrez and TV host Michael V (tied at 20th).
“They are the people we look up to and aspire for, which is probably why politicians resort to using show business personalities in their campaign tours all over the country,” the magazine said.
Reader’s Digest noted that boxing king Manny Pacquiao did not land higher in the rankings even with all the international recognition, and this could be due to nagging rumors about his infidelity to his wife Jinkee. Fellow athletes Nepomuceno and Reyes, however, managed to keep Filipino pride intact.
Two other athletes made it to the list: basketball players Chris Tiu (39th) and Asi Taulava (70th), the magazine said.
The list was presented to respondents in random order, with ratings of 1 to 10, where 1 equated to “don’t trust at all” and 10 being “trust completely.”
Saturday, February 27, 2010
Friday, February 26, 2010
DERETSONG KUWENTO TUNGKOL SA LUPANG KINAMKAM NG MGA VILLAR SA NORZAGARAY
Marami ang naguguluhan sa kuwento ng pangaagaw ng lupa ng mga Dumagat sa Norzagaray kaya minarapat natin na gawing mas simple at punto por punto ang tungkol dito para mas madaling intindihin ng ating mga kababayan.
Lahat ng isasaad natin dito ay base sa mga papeles at interview natin hindi lamang sa mga Dumagats kung hindi mga eksperto.
• Ang mga nagrereklamo rito ay mga magsasaka na karamihan ay mga ninuno pa ang nagsaka ng mga lupain sa paanan ng bundok diyan sa Norzagaray, Bulacan.
• Nakakuha ng titulo ang mga magsasaka sa lupang sinasaka pa ng mga ninuno nila sa ilalim ng Original Certificate of Title (OCT) No. P – 858/ Free Patent No. 257917 (inisyu nuong Abril 27, 1964) ng Register of Deeds ng Bulacan.
• Nuong Marso 7, 1987 ay nasunog ang tanggapan ng Registry of Deeds ng Bulacan kaya nasunog ang mga kopya ng OCT na nakatago sa kanilang mga vault kaya kailangang magkaroon ng tinatawag nating reconstitution proceedings.
• Ang mga magsasaka sa representasyon ni Gina Jarvina at iba pa at si Valentino Amador ay nagfile ng petition para ma reconstitute ang titulo ng kanilang mga titulo sa Branch 16, Regional Trial Court ng Malolos, Bulacan.
• Habang nagpepetisyon sila upang maibalik ang titulo ng kanilang mga lupa, nagharap ng pagkontra ang Bangko Sentral ng Pilipinas na nagsasabing kanila ang mga nasabing lupain ay sakop ng titulong TCT T – 48694 P(M) na may petsang July 30, 2003. Sa madaling salita, sinasabi ng Bangko Sentral ng Pilipinas ay kanila ang mga lupain ng mga Dumagat.
• Nakuha ng Bangko Sentral ng Pilipinas ang mga titulo ng hindi makabayad ang Capitol Development Bank na naging Optimum Development Bank (pag-aari ng mga Villar) sa kanilang pagkakautang sa BSP.
• Si Cynthia Villar, maybahay ni Sen. Manny Villar, ang siyang pumirma sa pagsasangla ng nasabing mga lupa sa Bangko Sentral ng Pilipinas.
• Nakuha ng Capitol Bank ang mga titulo sa Manila Brickworks na karamihan sa mga opisyal ay pareho rin ng Capitol Bank at mga tauhan ng mga Villar.
• Siyam na titulo ang sinangla ng Manila Brickworks – TCT T – 38651 P(M) hanggang T – 38659 P(M).
• Nanggaling raw ang naturang mga titulo sa TCT T – 1182 P(M) ng Registry of Deeds ng Bulacan at nakapangalan sa Manila Brickworks at nakapetsa sa July 25, 1944
• Ang naturang titulo ay inisyu sa ilalim ng sales patent na nangyari dahil sa Sec. 122 of Act 496 ng Land Registration Act ng Estados Unidos. Kaso nuong July, 1944 ay nasa ilalim ang ating bansa ng mga Hapon at walang masasabing balidong titulo nuong panahong iyon. Malinaw na peke ang titulong pinanggalingan ng mga titulong sinangla sa Bangko Central ng Pilipinas.
• Malinaw na peke ang mga titulong ginamit kaya walang paraan upang mabawi ng BSP sa mga Villar ang pinautang nitong mahigit P1.5 bilyong piso.
• Patuloy na naghahabol ang mga magsasaka at nagsampa ng demanda pati sa Ombudsman laban kay Sen. Manny Villar at Kongresista Cynthia Villar pero walang nangyayari.
Lahat ng isasaad natin dito ay base sa mga papeles at interview natin hindi lamang sa mga Dumagats kung hindi mga eksperto.
• Ang mga nagrereklamo rito ay mga magsasaka na karamihan ay mga ninuno pa ang nagsaka ng mga lupain sa paanan ng bundok diyan sa Norzagaray, Bulacan.
• Nakakuha ng titulo ang mga magsasaka sa lupang sinasaka pa ng mga ninuno nila sa ilalim ng Original Certificate of Title (OCT) No. P – 858/ Free Patent No. 257917 (inisyu nuong Abril 27, 1964) ng Register of Deeds ng Bulacan.
• Nuong Marso 7, 1987 ay nasunog ang tanggapan ng Registry of Deeds ng Bulacan kaya nasunog ang mga kopya ng OCT na nakatago sa kanilang mga vault kaya kailangang magkaroon ng tinatawag nating reconstitution proceedings.
• Ang mga magsasaka sa representasyon ni Gina Jarvina at iba pa at si Valentino Amador ay nagfile ng petition para ma reconstitute ang titulo ng kanilang mga titulo sa Branch 16, Regional Trial Court ng Malolos, Bulacan.
• Habang nagpepetisyon sila upang maibalik ang titulo ng kanilang mga lupa, nagharap ng pagkontra ang Bangko Sentral ng Pilipinas na nagsasabing kanila ang mga nasabing lupain ay sakop ng titulong TCT T – 48694 P(M) na may petsang July 30, 2003. Sa madaling salita, sinasabi ng Bangko Sentral ng Pilipinas ay kanila ang mga lupain ng mga Dumagat.
• Nakuha ng Bangko Sentral ng Pilipinas ang mga titulo ng hindi makabayad ang Capitol Development Bank na naging Optimum Development Bank (pag-aari ng mga Villar) sa kanilang pagkakautang sa BSP.
• Si Cynthia Villar, maybahay ni Sen. Manny Villar, ang siyang pumirma sa pagsasangla ng nasabing mga lupa sa Bangko Sentral ng Pilipinas.
• Nakuha ng Capitol Bank ang mga titulo sa Manila Brickworks na karamihan sa mga opisyal ay pareho rin ng Capitol Bank at mga tauhan ng mga Villar.
• Siyam na titulo ang sinangla ng Manila Brickworks – TCT T – 38651 P(M) hanggang T – 38659 P(M).
• Nanggaling raw ang naturang mga titulo sa TCT T – 1182 P(M) ng Registry of Deeds ng Bulacan at nakapangalan sa Manila Brickworks at nakapetsa sa July 25, 1944
• Ang naturang titulo ay inisyu sa ilalim ng sales patent na nangyari dahil sa Sec. 122 of Act 496 ng Land Registration Act ng Estados Unidos. Kaso nuong July, 1944 ay nasa ilalim ang ating bansa ng mga Hapon at walang masasabing balidong titulo nuong panahong iyon. Malinaw na peke ang titulong pinanggalingan ng mga titulong sinangla sa Bangko Central ng Pilipinas.
• Malinaw na peke ang mga titulong ginamit kaya walang paraan upang mabawi ng BSP sa mga Villar ang pinautang nitong mahigit P1.5 bilyong piso.
• Patuloy na naghahabol ang mga magsasaka at nagsampa ng demanda pati sa Ombudsman laban kay Sen. Manny Villar at Kongresista Cynthia Villar pero walang nangyayari.
Thursday, February 25, 2010
HOMES ON FARMLANDS by Jerry Esplanada of the Philippine Daily Inquirer
Dream Homes On Farmlands
Author: Jerry Esplanada
Source: Philippine Daily Inquirer
Date Published: 7/24/98
IN ADDITION to 450 hectares of prime land
near the Ninoy Aquino International Airport,
real estate tycoon and Las Piñas Rep. Manuel
Villar has acquired some 5,500 hectares
(equivalent to 55 million square meters) in
mostly agricultural lands in various parts of
the country.
The Villar flagship Camella & Palmera Homes
Inc. and its affiliate firms have been
developing the landholdings into housing
projects marketed as "Dream Homes in a total
California setting," "Slice of Europe," "Queen
City's crown jewel," and country homes with
the "Charm of the Caribbean," among other
come-ons.
Documents obtained by the Inquirer, however,
revealed that the conversion of many Villar
landholdings from agricultural to residential
use was made without the required clearance
from the Department of Agrarian Reform.
Villar, the wealthiest member of the House of
Representatives (with assets of $2 billion in
1996, according to Forbes magazine) has, at
this writing, yet to respond to this paper's
request for an interview.
Premature or illegal conversion is a criminal
act as mandated under the Comprehensive Agrarian
Reform Law and the Agriculture and Fisheries
Modernization Act.
Administrative sanctions are also spelled out
in DAR Administrative Order No. 7 (Series of
1997) which states that petitions for
conversion covering lands which have been
prematurely converted shall be disapproved and
the subject lands automatically placed under
CARP coverage.
On many occasions, C & P Homes insiders said,
Villar companies disregarded laws on land
conversion and outrightly converted acquired
landholdings into subdivision projects. .
"Armed with the respective municipalities'
preliminary approval for locational clearance
(PALC), the municipal council's development
permit (DP), mayor's permit, and the
environmental clearance certificate from the
Department of Environment and Natural Resources,
we simply went ahead developing the properties
into existing housing projects," a source close
to Villar confided to the Inquirer.
Disregarding DAR clearance
C & P Homes insiders insisted "there's no
need to secure a DAR clearance because we
already have substantial compliance (with the
other requirements) . All we do is strengthen
secondary documentation, not the primary one
which is the DAR clearance."
Land reclassification is the function of local
government units but a developer must have a
conversion clearance if it is done after the
enactment of CARP (on June 15, 1988).
Another source close to Villar admitted that
in DAR surveys "(Villar landholdings) were in
fact agricultural at the time the CARP law was
enacted" and that "in real property tax
declarations filed prior to June 15, 1988 by
the original landowners, the Villar housing
projects were previously declared as
agricultural. "
The same source also said that as early as
1996 "nag-scenario thinking na kami, how we
would meet the challenge if someone comes
knocking at our door and ask for DAR
permits. Pera lang ang katapat niyan."
Going around the law
"We made it a point to complete the
documentations, like the waivers of farmers.
Kung wala nang tenants, in effect wala na
ring complainants, " the source added.
Another executive of a Villar firm said they
had devised a number of sophisticated schemes
that "allowed us to go around the laws."
One of them is by executing a deed of absolute
sale (DAS) with the original landowner but
leaves blank the exact date of the transaction.
The document will neither be notarized nor
presented to the Register of Deeds for
registration and issuance of the land title.
Either the landowner or an attorney in fact
(usually a Villar lawyer or a senior company
official) will file with DAR an application for
conversion of the particular land. Once the
conversion order is secured, the DAS is brought
out, dated accordingly and presented to the
Register of Deeds for the corresponding transfer
certificate of title or TCT.
Or securing the "cooperation" of the municipal
assessor, municipal planning and development
officer and the town's register of deeds in
changing the description of the agricultural
property and declare it instead as residential,
commercial or industrial, and pay the
corresponding real property tax.
In the Visayas and Mindanao where C & P Homes
Inc. is called Communities Philippines Inc.,
the Villar real estate empire is slowly flexing
its muscle with several housing projects.
'On safe side'
Interviewed at the company's regional office
in Cebu City, lawyer Pamela Gako, CPI marketing
manager, declared that "as much as possible, we
go through the process."
Asked if their development projects had land
conversion permits from DAR, Gako said the
Villar firms "try to comply with government
requirements. "
"Generally speaking, we try to be on the safe
side," Gako told the Inquirer. Whatever that
means.
She pointed out that some of their projects
were "located within zones classified as
residential by local government units." She
did not elaborate.
Sources in the Chamber of Real Estate &
Builders Association in Cebu claimed the Villar
group was developing more than 100 hectares of
prime agricultural lands in the outskirts of
the city.
Gako neither confirmed nor denied the
disclosure. Instead, she said "some areas which
are located near existing projects are under
study." She declined to comment further.
Without referring to the Villar firms, Elmo
Bañares, DAR Director for Central Visayas,
explained that premature conversion is against
the law because "it diminishes the mass of
agricultural lands which can be distributed to
qualified agrarian reform beneficiaries. "
"They are called agricultural lands simply because
they are intended for agriculture. It is DAR, not
LGUs, which has exclusive jurisdiction over what
lands can be or cannot be converted into non-
agricultural uses," Bañares emphasized.
Before his transfer to Cebu, Bañares had denied a
Villar application for conversion involving an
11.6-hectare agricultural property in Barangay
Abilay Norte, Oton, Iloilo.
In land conversion applications, developers are
usually represented by former owners of the subject
lands. In this particular case, the Villar firm
Camella Homes was represented by landowners Apolonio
Gallantes, Domiciano Gampay, Jesus Casuela, Panfilo
Guelos, and Juanito Embecido.
Bañares said he disapproved the application
"because the (seven) parcels of land were irrigated
lands. They were supposed to be non-negotiable. We
stuck to our findings which included the existence
of an overflowing irrigation canal in the area."
Reversal
To DAR-Region 6 staff's surprise, the National
Irrigation Authority issued a certification saying
the subject landholdings were "not irrigated lands
within the areas programmed for development under
the NIA Irrigation Development Program."
The NIA ruling, among other reasons, prompted the
DAR central office to reverse the regional office's
decision. "Of course, we know better than that.
We're not born yesterday," said a DAR staff member.
On April 16, 1998, DAR-Region 6 disapproved another
application for land conversion by a group of Oton,
Iloilo, landowners, again representing the Villar
group of companies.
In a two-page decision, a copy of which was
obtained by this reporter at the DAR central
office in Quezon City, regional director Dominador
Andres said: "The regional Center for Land Use,
Planning and Policy Implementation investigating
team and executive committee recommended that the
conversion (of 30.2 hectares in agricultural
lands) to residential use be denied pursuant to
AO No. 20, which states that irrigated or
irrigable lands are non-negotiable for
conversion."
Interviewed in Jaro, Iloilo, Andres asserted
"there is no way for the DAR regional office to
recommend for its approval. We're talking here
of irrigated land which is non-negotiable. We've
done our part. Trabaho lang ito, walang
personalan."
At the DAR headquarters, Prof. Jose Domingo,
outgoing director of the Presidential Agrarian
Reform Council, said checking if the Villar
firms (or any other land developer for that
matter) had secured DAR permits for heir housing
projects was not an easy task.
"In the first place, there has never really
been a meticulous act on the part of the
department to look at all into communities where
land conversions were made," Domingo admitted.
Villar empire
At least 50 of the ongoing housing projects
of the Villar group, covering some 16.6 million
square meters, are in the provinces of Bulacan
and Cavite, the same documents disclosed. The
landholdings are covered by 1,217 titles.
Land conversion projects in Bulacan, with an
area of 10,264,715 sq.m., are classified by
C & P Homes Inc. as "North" projects.
The "South" projects, on the other hand, have
a total land area of 6,319,587 sq.m. Aside
from Cavite, some of the landholdings are
located in Laguna and Batangas.
DAR officials call the three provinces the
agency's "(land conversion) problem areas" in
the Southern Tagalog region, in addition to
Bulacan in Central Luzon.
The Villar firms have also acquired land-
holdings in Iloilo, Bataan and Cebu, among
other provinces.
In the municipality of San Jose del Monte,
Bulacan, alone, Villar companies like Palmera
Homes Inc. and Crown Asia have at least 40
ongoing development projects covering a total
land area of 1,326,110 square meters.
They include Northridge Prime Estates,
287,352 sq.m.; Northridge Heights 1-B, 24,933
sq.m.; Northridge Heights 1-C, 20,000 sq.m.;
Northwinds City 1,126,203 sq.m.; Northwinds 2
(A & B), 81,111 sq.m.; Northwinds 2-C, 11,420
sq.m.; Northwinds 3-A, 164,084 sq.m.; Northwinds
3-B, 105,880 sq.m.; Northwinds 4, 40,000 sq.m.;
Northwinds 4-C, 18,828 sq.m.; Northwinds 4-D,
7,555 sq.m.; Northwinds 4-E, 8,362 sq.m.;
Northwinds 5, 24,731 sq.m.; Northwinds 6,
52,425 sq.m.; Northwinds 7, 101, 249 sq.m.; and
Northwinds 8-B, 15,342 sq.m.
Also being developed in San Jose del Monte are
the following housing projects: La Poblacion
152,054 sq.m.; La Poblacion 1-B, 20,623 sq.m;
La Poblacion 1-C, 62,272 sq.m.; La Poblacion
1-D, 9,757 sq.m.; La Poblacion 2, 120,577
sq.m.; La Poblacion 3-B, 17,831 sq.m.; La
Poblacion 3-C, 51,162 sq.m.; La Poblacion 3-D,
14,711 sq.m.; La Poblacion 3-E, 57,759 sq.m.;
and La Poblacion 4,109,894 sq.m.
The same town is also the home of Carissa
Homes projects like Carissa 1-A, 59,534 sq.m.;
Carissa 1-C, 22,278 sq.m.; Carissa 2-A, 163,084
sq.m.; Carissa 2-B, 81,180 sq.m.; Carissa 3-A,
60,866 sq.m.; Carissa 4-A, 103,092 sq.m.;
Carissa 4-B, 40,736 sq.m.; Carissa 4-C, 5,000
sq.m.; Carissa 5-D, 12,400 sq.m.
In Malolos, also in Bulacan, Crown Asia is
developing La Ravena, covered by four land
titles and with a total area of 619,895 sq.m.
In the municipality of Teresa, Rizal, Palmera
Homes is developing four subdivisions- -Carissa
Homes East 1,161,210 sq.m.; Carissa Homes East
1-B, 24,310 sq.m.; Windhills Point, 100,988
sq.m.; and Windhills Crest, 32,956 sq.m.
In Cavite, the projects include Springville,
with an area of 736,000 sq.m.; Barcelona, 273,000
sq.m.; Bacoor, 401,700 sq.m.; Sorrento, 121,800
sq.m.; and Noveleta, 57,000 sq.m.
In Laguna, there are seven new land conversion
projects: WH-Main, 136,000 sq.m.; WH-2, 40,000
sq.m.; WH-Annex, 31,400 sq.m.; Bermuda I, 85,000
sq.m.; Bermuda 254,100 sq.m.; and Milan, 30,200
sq.m.
An unidentified Batangas housing project
covers a lot area of 100,000 sq.m.
Other projects
- San Jose del Monte, Bulacan--Carissa North.
- Pandi, Bulacan--Willowbend and Woodbridge.
- Antipolo, Rizal--Woodrow Hills, Maia Alta,
Hills of Maia Alta, Gardens of Maia Alta,
Cottonwood Heights, and Glen Oaks.
- Quezon City--Granwood Villas and La Brea.
- Kalookan City--Whispering Palms, Tierra Nova
Royale 3 and Residenza.
- Novaliches-- Tierra Nova.
- Imus, Cavite--Citta Italia and Nueva Imus.
- Dasmariñas, Cavite--La Mediterranea.
- Bacoor, Cavite--Springville Heights.
- San Pedro, Laguna--The Trails of La Marea,
Bermuda and Milan.
- Lipa City, Batangas--Plantacio n Meridienne.
- Noveleta, Cavite; Orani, Bataan; and Oton,
Iloilo-- (Still unnamed)
- Lapu Lapu City, Cebu--Camella Homes Cebu, Vista
Bella, Vista Bella Executives and Villa Marina.
- Talisay, Cebu City--Tierra Grande Estates.
- Talamban, Cebu City--Miramonte and Bellefonte.
- Ormoc City, Leyte--La Pradera.
- Cagayan de Oro City--Camella Homes, La Buena de
Vida and Frontiera.
- Talomo, Davao City--Solariega.
-end-
This was back in 1998. There might be more acquired
between 1998-present specially nagkaroon sila ng
massive expansion sa Cavite and Laguna among other
places. Whether or not conversion clearances were
provided for these properties between 1998-present
is irrelevant because these are non-negotiable
lands.
--a.b.d.c.
Author: Jerry Esplanada
Source: Philippine Daily Inquirer
Date Published: 7/24/98
IN ADDITION to 450 hectares of prime land
near the Ninoy Aquino International Airport,
real estate tycoon and Las Piñas Rep. Manuel
Villar has acquired some 5,500 hectares
(equivalent to 55 million square meters) in
mostly agricultural lands in various parts of
the country.
The Villar flagship Camella & Palmera Homes
Inc. and its affiliate firms have been
developing the landholdings into housing
projects marketed as "Dream Homes in a total
California setting," "Slice of Europe," "Queen
City's crown jewel," and country homes with
the "Charm of the Caribbean," among other
come-ons.
Documents obtained by the Inquirer, however,
revealed that the conversion of many Villar
landholdings from agricultural to residential
use was made without the required clearance
from the Department of Agrarian Reform.
Villar, the wealthiest member of the House of
Representatives (with assets of $2 billion in
1996, according to Forbes magazine) has, at
this writing, yet to respond to this paper's
request for an interview.
Premature or illegal conversion is a criminal
act as mandated under the Comprehensive Agrarian
Reform Law and the Agriculture and Fisheries
Modernization Act.
Administrative sanctions are also spelled out
in DAR Administrative Order No. 7 (Series of
1997) which states that petitions for
conversion covering lands which have been
prematurely converted shall be disapproved and
the subject lands automatically placed under
CARP coverage.
On many occasions, C & P Homes insiders said,
Villar companies disregarded laws on land
conversion and outrightly converted acquired
landholdings into subdivision projects. .
"Armed with the respective municipalities'
preliminary approval for locational clearance
(PALC), the municipal council's development
permit (DP), mayor's permit, and the
environmental clearance certificate from the
Department of Environment and Natural Resources,
we simply went ahead developing the properties
into existing housing projects," a source close
to Villar confided to the Inquirer.
Disregarding DAR clearance
C & P Homes insiders insisted "there's no
need to secure a DAR clearance because we
already have substantial compliance (with the
other requirements) . All we do is strengthen
secondary documentation, not the primary one
which is the DAR clearance."
Land reclassification is the function of local
government units but a developer must have a
conversion clearance if it is done after the
enactment of CARP (on June 15, 1988).
Another source close to Villar admitted that
in DAR surveys "(Villar landholdings) were in
fact agricultural at the time the CARP law was
enacted" and that "in real property tax
declarations filed prior to June 15, 1988 by
the original landowners, the Villar housing
projects were previously declared as
agricultural. "
The same source also said that as early as
1996 "nag-scenario thinking na kami, how we
would meet the challenge if someone comes
knocking at our door and ask for DAR
permits. Pera lang ang katapat niyan."
Going around the law
"We made it a point to complete the
documentations, like the waivers of farmers.
Kung wala nang tenants, in effect wala na
ring complainants, " the source added.
Another executive of a Villar firm said they
had devised a number of sophisticated schemes
that "allowed us to go around the laws."
One of them is by executing a deed of absolute
sale (DAS) with the original landowner but
leaves blank the exact date of the transaction.
The document will neither be notarized nor
presented to the Register of Deeds for
registration and issuance of the land title.
Either the landowner or an attorney in fact
(usually a Villar lawyer or a senior company
official) will file with DAR an application for
conversion of the particular land. Once the
conversion order is secured, the DAS is brought
out, dated accordingly and presented to the
Register of Deeds for the corresponding transfer
certificate of title or TCT.
Or securing the "cooperation" of the municipal
assessor, municipal planning and development
officer and the town's register of deeds in
changing the description of the agricultural
property and declare it instead as residential,
commercial or industrial, and pay the
corresponding real property tax.
In the Visayas and Mindanao where C & P Homes
Inc. is called Communities Philippines Inc.,
the Villar real estate empire is slowly flexing
its muscle with several housing projects.
'On safe side'
Interviewed at the company's regional office
in Cebu City, lawyer Pamela Gako, CPI marketing
manager, declared that "as much as possible, we
go through the process."
Asked if their development projects had land
conversion permits from DAR, Gako said the
Villar firms "try to comply with government
requirements. "
"Generally speaking, we try to be on the safe
side," Gako told the Inquirer. Whatever that
means.
She pointed out that some of their projects
were "located within zones classified as
residential by local government units." She
did not elaborate.
Sources in the Chamber of Real Estate &
Builders Association in Cebu claimed the Villar
group was developing more than 100 hectares of
prime agricultural lands in the outskirts of
the city.
Gako neither confirmed nor denied the
disclosure. Instead, she said "some areas which
are located near existing projects are under
study." She declined to comment further.
Without referring to the Villar firms, Elmo
Bañares, DAR Director for Central Visayas,
explained that premature conversion is against
the law because "it diminishes the mass of
agricultural lands which can be distributed to
qualified agrarian reform beneficiaries. "
"They are called agricultural lands simply because
they are intended for agriculture. It is DAR, not
LGUs, which has exclusive jurisdiction over what
lands can be or cannot be converted into non-
agricultural uses," Bañares emphasized.
Before his transfer to Cebu, Bañares had denied a
Villar application for conversion involving an
11.6-hectare agricultural property in Barangay
Abilay Norte, Oton, Iloilo.
In land conversion applications, developers are
usually represented by former owners of the subject
lands. In this particular case, the Villar firm
Camella Homes was represented by landowners Apolonio
Gallantes, Domiciano Gampay, Jesus Casuela, Panfilo
Guelos, and Juanito Embecido.
Bañares said he disapproved the application
"because the (seven) parcels of land were irrigated
lands. They were supposed to be non-negotiable. We
stuck to our findings which included the existence
of an overflowing irrigation canal in the area."
Reversal
To DAR-Region 6 staff's surprise, the National
Irrigation Authority issued a certification saying
the subject landholdings were "not irrigated lands
within the areas programmed for development under
the NIA Irrigation Development Program."
The NIA ruling, among other reasons, prompted the
DAR central office to reverse the regional office's
decision. "Of course, we know better than that.
We're not born yesterday," said a DAR staff member.
On April 16, 1998, DAR-Region 6 disapproved another
application for land conversion by a group of Oton,
Iloilo, landowners, again representing the Villar
group of companies.
In a two-page decision, a copy of which was
obtained by this reporter at the DAR central
office in Quezon City, regional director Dominador
Andres said: "The regional Center for Land Use,
Planning and Policy Implementation investigating
team and executive committee recommended that the
conversion (of 30.2 hectares in agricultural
lands) to residential use be denied pursuant to
AO No. 20, which states that irrigated or
irrigable lands are non-negotiable for
conversion."
Interviewed in Jaro, Iloilo, Andres asserted
"there is no way for the DAR regional office to
recommend for its approval. We're talking here
of irrigated land which is non-negotiable. We've
done our part. Trabaho lang ito, walang
personalan."
At the DAR headquarters, Prof. Jose Domingo,
outgoing director of the Presidential Agrarian
Reform Council, said checking if the Villar
firms (or any other land developer for that
matter) had secured DAR permits for heir housing
projects was not an easy task.
"In the first place, there has never really
been a meticulous act on the part of the
department to look at all into communities where
land conversions were made," Domingo admitted.
Villar empire
At least 50 of the ongoing housing projects
of the Villar group, covering some 16.6 million
square meters, are in the provinces of Bulacan
and Cavite, the same documents disclosed. The
landholdings are covered by 1,217 titles.
Land conversion projects in Bulacan, with an
area of 10,264,715 sq.m., are classified by
C & P Homes Inc. as "North" projects.
The "South" projects, on the other hand, have
a total land area of 6,319,587 sq.m. Aside
from Cavite, some of the landholdings are
located in Laguna and Batangas.
DAR officials call the three provinces the
agency's "(land conversion) problem areas" in
the Southern Tagalog region, in addition to
Bulacan in Central Luzon.
The Villar firms have also acquired land-
holdings in Iloilo, Bataan and Cebu, among
other provinces.
In the municipality of San Jose del Monte,
Bulacan, alone, Villar companies like Palmera
Homes Inc. and Crown Asia have at least 40
ongoing development projects covering a total
land area of 1,326,110 square meters.
They include Northridge Prime Estates,
287,352 sq.m.; Northridge Heights 1-B, 24,933
sq.m.; Northridge Heights 1-C, 20,000 sq.m.;
Northwinds City 1,126,203 sq.m.; Northwinds 2
(A & B), 81,111 sq.m.; Northwinds 2-C, 11,420
sq.m.; Northwinds 3-A, 164,084 sq.m.; Northwinds
3-B, 105,880 sq.m.; Northwinds 4, 40,000 sq.m.;
Northwinds 4-C, 18,828 sq.m.; Northwinds 4-D,
7,555 sq.m.; Northwinds 4-E, 8,362 sq.m.;
Northwinds 5, 24,731 sq.m.; Northwinds 6,
52,425 sq.m.; Northwinds 7, 101, 249 sq.m.; and
Northwinds 8-B, 15,342 sq.m.
Also being developed in San Jose del Monte are
the following housing projects: La Poblacion
152,054 sq.m.; La Poblacion 1-B, 20,623 sq.m;
La Poblacion 1-C, 62,272 sq.m.; La Poblacion
1-D, 9,757 sq.m.; La Poblacion 2, 120,577
sq.m.; La Poblacion 3-B, 17,831 sq.m.; La
Poblacion 3-C, 51,162 sq.m.; La Poblacion 3-D,
14,711 sq.m.; La Poblacion 3-E, 57,759 sq.m.;
and La Poblacion 4,109,894 sq.m.
The same town is also the home of Carissa
Homes projects like Carissa 1-A, 59,534 sq.m.;
Carissa 1-C, 22,278 sq.m.; Carissa 2-A, 163,084
sq.m.; Carissa 2-B, 81,180 sq.m.; Carissa 3-A,
60,866 sq.m.; Carissa 4-A, 103,092 sq.m.;
Carissa 4-B, 40,736 sq.m.; Carissa 4-C, 5,000
sq.m.; Carissa 5-D, 12,400 sq.m.
In Malolos, also in Bulacan, Crown Asia is
developing La Ravena, covered by four land
titles and with a total area of 619,895 sq.m.
In the municipality of Teresa, Rizal, Palmera
Homes is developing four subdivisions- -Carissa
Homes East 1,161,210 sq.m.; Carissa Homes East
1-B, 24,310 sq.m.; Windhills Point, 100,988
sq.m.; and Windhills Crest, 32,956 sq.m.
In Cavite, the projects include Springville,
with an area of 736,000 sq.m.; Barcelona, 273,000
sq.m.; Bacoor, 401,700 sq.m.; Sorrento, 121,800
sq.m.; and Noveleta, 57,000 sq.m.
In Laguna, there are seven new land conversion
projects: WH-Main, 136,000 sq.m.; WH-2, 40,000
sq.m.; WH-Annex, 31,400 sq.m.; Bermuda I, 85,000
sq.m.; Bermuda 254,100 sq.m.; and Milan, 30,200
sq.m.
An unidentified Batangas housing project
covers a lot area of 100,000 sq.m.
Other projects
- San Jose del Monte, Bulacan--Carissa North.
- Pandi, Bulacan--Willowbend and Woodbridge.
- Antipolo, Rizal--Woodrow Hills, Maia Alta,
Hills of Maia Alta, Gardens of Maia Alta,
Cottonwood Heights, and Glen Oaks.
- Quezon City--Granwood Villas and La Brea.
- Kalookan City--Whispering Palms, Tierra Nova
Royale 3 and Residenza.
- Novaliches-- Tierra Nova.
- Imus, Cavite--Citta Italia and Nueva Imus.
- Dasmariñas, Cavite--La Mediterranea.
- Bacoor, Cavite--Springville Heights.
- San Pedro, Laguna--The Trails of La Marea,
Bermuda and Milan.
- Lipa City, Batangas--Plantacio n Meridienne.
- Noveleta, Cavite; Orani, Bataan; and Oton,
Iloilo-- (Still unnamed)
- Lapu Lapu City, Cebu--Camella Homes Cebu, Vista
Bella, Vista Bella Executives and Villa Marina.
- Talisay, Cebu City--Tierra Grande Estates.
- Talamban, Cebu City--Miramonte and Bellefonte.
- Ormoc City, Leyte--La Pradera.
- Cagayan de Oro City--Camella Homes, La Buena de
Vida and Frontiera.
- Talomo, Davao City--Solariega.
-end-
This was back in 1998. There might be more acquired
between 1998-present specially nagkaroon sila ng
massive expansion sa Cavite and Laguna among other
places. Whether or not conversion clearances were
provided for these properties between 1998-present
is irrelevant because these are non-negotiable
lands.
--a.b.d.c.
Wednesday, February 24, 2010
DUWAG DUWAG DUWAG
Kung may isyung hindi masagot si Senador Manny Villar ay ang isyu ng pangaagaw ng lupain ng mga Dumagat sa Norzagaray.
Lahat ng paraan ginagawa niya upang hindi lumaki ang isyu at masakit sabihin kasama diyan ang suhulan ang ilang mga miyembro ng media na agad agad naman nililiko ang istorya o di kaya’y pataying ang istorya.
Gaya ng ginawa niya sa isyu ng C – 5 kung saan nagsingit siya ng malaking halaga upang ipagawa ang kalyeng makikinabang ay mga subdivision niya, ayaw niyang harapin ang isyu at kaduwagang nagtatago siya at sasabihing pulitika lamang ang lahat ng ito.
Ang hindi niya inaamin, ang kaso na sinampa sa kanya ng mga Dumagat ay nuon pa ginawa, ilang taon na ang nakaraan. Katunayan, hindi pa siya senador ng unang magreklamo ang mga taong ito.
Kaso dahil sa kapangyarihan ng kanyang salapi ay walang nagawa ang mga taong ito. Lahat tinatapalan niya at walang nagawa ang mga Dumagat kung hindi lumabas muli at humingi ng tulong ng media. Problema lamang, malungkot na gaya n gating lipunan, marami na rin ang corrupt sa idustriya.
Personal natin pinuntahan ang mga Dumagat kahapon at galit na galit sila. Handa na raw silang lumaban muli kahit na marami na sa kanilang kalalakihan ang napaslang o nasaktan nuong nakaraang mga panahon dahil sa pakikipaglaban nila ng kanilang lupa.
Wala raw silang pakialam sa pulitika pero nais nilang malaman ng sambayanan ang kawalanghiyaan ng mga Villar pagdating sa lupa nila. Wala raw katotohanan na makamahirap si Ginoong Villar dahil silang mga mahihirap, mga isang kahig isang tuka na mga katutubo ng Norzagaray ay inaagawan pa ng pagkaing isusubo na nila.
Mga paraang ginawa raw ito nuong nakaraan ng mga guwardiya ni Villar na pati pananim nilang malapit ng anihin ay binubunot at tinatapon. Sa bisa ng kanyang armas at lakas, pinagtatabuyan sila kaya marami sa kanila ang napilitang manirahan sa ibang lugar at hindi mapag-aral ang mga bata.
Hinahamon siya ng mga Dumagat na harapin ang kaso nila, bayaran ang mga Bangko Sentral ng Pilipinas upang maibalik sa kanila ang lupa nila. Sinangla kasi ni Villar sa pamamagitan ng mga titulong ginawa nung panahon ng Hapon sa Bangko Sentral ang lupa ng mga Dumagat sa halagang P1.5 bilyon.
Lumalabas na peke ang mga titulong ito at talagang inapi ang inagawan ang mga pobreng Dumagat.
Ayaw ring kumilos ng Ombudsman na malinaw naman sa atin ang dahilan – takot kay Villar o di kaya’y nabayaran.
Ang mga alipores niya naman ay hindi rin hinaharap ang isyu at ang ginagawa ay sasabihing pulitika ang lahat ng ito. Magtatago sila sa baluktot na katuwiran.
Sen. Villar, magpakalalaki kayo. hindi kayo iwas ng iwas sa mga isyu. Gayain niyo ang mga Dumagat na kahit na isang kahig isang tuka ay handang lumaban.
Patunayan niyong kayo ay taga Tondo, sa mga taga Tondo, hindi umaatras sa laban at hindi nagtatago sa likod ng mga tuta.
Gaya ng sabi ni Senate President Juan Ponce Enrile at inulit ni Sen. Jamby Madrigal, isa kayong duwag. Malinaw na malinaw, walang karapatang mamuno sa bansang ang mamamayan ay kilala sa kagitingan.
Lahat ng paraan ginagawa niya upang hindi lumaki ang isyu at masakit sabihin kasama diyan ang suhulan ang ilang mga miyembro ng media na agad agad naman nililiko ang istorya o di kaya’y pataying ang istorya.
Gaya ng ginawa niya sa isyu ng C – 5 kung saan nagsingit siya ng malaking halaga upang ipagawa ang kalyeng makikinabang ay mga subdivision niya, ayaw niyang harapin ang isyu at kaduwagang nagtatago siya at sasabihing pulitika lamang ang lahat ng ito.
Ang hindi niya inaamin, ang kaso na sinampa sa kanya ng mga Dumagat ay nuon pa ginawa, ilang taon na ang nakaraan. Katunayan, hindi pa siya senador ng unang magreklamo ang mga taong ito.
Kaso dahil sa kapangyarihan ng kanyang salapi ay walang nagawa ang mga taong ito. Lahat tinatapalan niya at walang nagawa ang mga Dumagat kung hindi lumabas muli at humingi ng tulong ng media. Problema lamang, malungkot na gaya n gating lipunan, marami na rin ang corrupt sa idustriya.
Personal natin pinuntahan ang mga Dumagat kahapon at galit na galit sila. Handa na raw silang lumaban muli kahit na marami na sa kanilang kalalakihan ang napaslang o nasaktan nuong nakaraang mga panahon dahil sa pakikipaglaban nila ng kanilang lupa.
Wala raw silang pakialam sa pulitika pero nais nilang malaman ng sambayanan ang kawalanghiyaan ng mga Villar pagdating sa lupa nila. Wala raw katotohanan na makamahirap si Ginoong Villar dahil silang mga mahihirap, mga isang kahig isang tuka na mga katutubo ng Norzagaray ay inaagawan pa ng pagkaing isusubo na nila.
Mga paraang ginawa raw ito nuong nakaraan ng mga guwardiya ni Villar na pati pananim nilang malapit ng anihin ay binubunot at tinatapon. Sa bisa ng kanyang armas at lakas, pinagtatabuyan sila kaya marami sa kanila ang napilitang manirahan sa ibang lugar at hindi mapag-aral ang mga bata.
Hinahamon siya ng mga Dumagat na harapin ang kaso nila, bayaran ang mga Bangko Sentral ng Pilipinas upang maibalik sa kanila ang lupa nila. Sinangla kasi ni Villar sa pamamagitan ng mga titulong ginawa nung panahon ng Hapon sa Bangko Sentral ang lupa ng mga Dumagat sa halagang P1.5 bilyon.
Lumalabas na peke ang mga titulong ito at talagang inapi ang inagawan ang mga pobreng Dumagat.
Ayaw ring kumilos ng Ombudsman na malinaw naman sa atin ang dahilan – takot kay Villar o di kaya’y nabayaran.
Ang mga alipores niya naman ay hindi rin hinaharap ang isyu at ang ginagawa ay sasabihing pulitika ang lahat ng ito. Magtatago sila sa baluktot na katuwiran.
Sen. Villar, magpakalalaki kayo. hindi kayo iwas ng iwas sa mga isyu. Gayain niyo ang mga Dumagat na kahit na isang kahig isang tuka ay handang lumaban.
Patunayan niyong kayo ay taga Tondo, sa mga taga Tondo, hindi umaatras sa laban at hindi nagtatago sa likod ng mga tuta.
Gaya ng sabi ni Senate President Juan Ponce Enrile at inulit ni Sen. Jamby Madrigal, isa kayong duwag. Malinaw na malinaw, walang karapatang mamuno sa bansang ang mamamayan ay kilala sa kagitingan.
Tuesday, February 23, 2010
Norzagaray, Bulacan
Norzagaray is a small town in the northeastern fringes of Bulacan, in the foothills of the Sierra Madre. It is bounded on the north by the town of Angat, and to its south is San Jose del Monte City, now a bustling center where once the squatters ejected from Intramuros resided. The foothills of the Sierra Madre where the provinces of Rizal, Quezon and Bulacan straddle are ancestral home to the Dumagats, indigenous Filipinos who used to subsist on hunting and slash-and-burn farming, otherwise called kaingin. But because of population explosion and its proximity to Quezon City, Norzagaray lands have become a bit more valuable. It certainly would make a good venue for low-cost housing.
Last Thursday, some 47 farmers, some of them still pure Dumagats, others of inter-married stock, trooped to a small restaurant at the vicinity of Quezon City Hall, and were met by a few reporters who listened to their story. They were accompanied by a lawyer and a spokesperson, a certain Mrs. Tecson, who showed documents to prove their case.
This is their story:
They have cultivated some 480 hectares of land in Norzagaray since the late fifties. Some of them, the Dumagats particularly, had forebears who were there since the times when the fair-skinned invaded these islands.
In 1960, they went to the Department of Agriculture and Natural Resources and applied for free patent to the lands they had continuously been in possession of. In 1964, in the reign of Diosdado Macapagal, they or their parents were awarded, under Original Certificates of Title (or OCT. Note the word “original”) No. P-858 Free Patent No. 257917, dated April 27, 1964, by the Bulacan Register of Deeds.
Then, in March of 1987, a fire gutted the office of the Registry of Deeds in Malolos, burning all copies of OCT’s in their vault, necessitating TCT reconstitution proceedings. (Sometime back, the same thing happened in Quezon City, creating consternation when fake titles started sprouting, and a slew of contested property conflicts arose). Being poor and un-sophisticated, the farmers did not at the time file for title reconstitution.
Meanwhile, on April 24, 1998, Mrs. Cynthia A. Villar, as president of Capitol Development Bank, and Anacordita H. Magno, its first vice-president, signed a promissory note in favor of Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) for 1.168 billion and another for 332 million, for a total of 1.5 billion pesos, payable after 180 days, or due and payable on October 21, 1998. At the time the emergency loan of Capitol became payable, Manuel B. Villar had risen from a third-term congressman to Speaker of the House of Representatives.
Meanwhile, Capitol Development Bank was closed and its assets as well as liabilities were transferred by the Villars to Optimum Development Bank, with a certain Arturo P. de los Santos as its executive vice-president. In June of 2001, Optimum through De los Santos signed a deed of real estate mortgage over the Norzagaray lands in favor of BSP. He once more co-signed for Manila Brickworks, Inc., which was identified as the owner of the lands. Both Manila Brickworks and Capitol Bank, later Optimum Development Bank, were/are owned by the Villars.
To cut a long story short, BSP took possession of the titles mortgaged by Capitol/Optimum and Manila Brickworks because the Villars failed to pay their 1.5 billion loan. Clearly, as we will later discover, the BSP took the titles surrendered to them at face value, little noticing the provenance of its TCTs.
And the Malolos Registry of Deeds forthwith transferred the Norzagaray land titles in favour of Bangko Sentral. Such that when the farmers who held titles over land given to them by the Republic in 1964 filed for reconstitution in 2004, they were told that the same lands had already been transferred to the BSP!
Upon investigation by the Registry of Deeds and subsequently the DENR, which succeeded the divided Department of Agriculture and Natural Resources (DANR) in the disposition and supervision over all public lands, it was discovered that the BSP-foreclosed titles surrendered by the Villar bank and corporation emanated from OCT No. 287 dated 25 July 1944. This was issued under a sales patent which derived its existence from Sec.122 of Act 496 of the Land Registration Act of the US Government. However during July 1944, the country was under Japanese occupation and hence there was no valid title issued under the said Act and therefore the said “Original” certificate of title is clearly a FAKE and all transfer certificate of titles arising from the said FAKE title are null and void.
In fine, what the Villars, through Capitol/Optimum Bank and Manila Brickworks paid to the Bangko Sentral in partial settlement of their billion-peso loans, were FAKE titles! And aside form the BSP, which was clearly defrauded, victims now are the poor farmers of Norzagaray, who cannot have their titles reconstituted. If a farmer-family wants to obtain a loan so that they can send a son or daughter abroad to work as an OFW (Villar’s advertised beneficiaries of his generosity, for instance), they cannot do so, because the BSP also holds title to the same.
At one time, the farmers said, the Villar corporations sent security guards to drive them away from their land, but they resisted. This seems to be a pattern, as we shall see in other land disputes involving the Villars.
The farmers went from office to office, from the prosecutors office of Bulacan, as well as the DENR. They even went to the office of Senator Ping Lacson after they heard about the mysteries of the C-5 double appropriations. But Lacson’s Ethics Committee could not take cognizance of the letter-complaint of the farmers because then Sen. Pres. Manuel Villar was not yet a senator of the Republic at the time the complained offense was committed. He was yet a congressman, and later Speaker, and his wife Cynthia was not yet even a congresswoman at the time she signed the promissory notes to Bangko Sentral.
The farmers, through Gina S. Jarvina and Valentino Amador, et al, filed a complaint with the Office of the Ombudsman on September 2008. Despite follow-ups, nothing has been heard from the Ombudsman.
Now the man who purveyed their lands to the Bangko Sentral as foreclosed property due to non-payment of a 1.5 billion peso loan contracted for by his wife Cynthia, is running for president of the Philippines. And the poor farmers whose ancestors have continuously lived and cultivated the paltry lands of Norzagaray are deathly afraid that if Villar becomes president and his wife Cynthia becomes First Lady, they would lose their lands and their homes altogether.
Kalaban na nila ang Bangko Sentral, the bank of all banks. Kalaban pa nila ang susunod na Pangulo ng Pilipinas?
(minarapat nating isama ang column ni Ginoong Lito Banayo tungkol sa mga magsasaka ng Norzagaray sa pagasang mas makakarami ang makakabasa at makakatulong sa mga kaawaawang mga Dumagat at iba pang nagmamay-ari ng lupang inagaw ng mga Villar.)
Last Thursday, some 47 farmers, some of them still pure Dumagats, others of inter-married stock, trooped to a small restaurant at the vicinity of Quezon City Hall, and were met by a few reporters who listened to their story. They were accompanied by a lawyer and a spokesperson, a certain Mrs. Tecson, who showed documents to prove their case.
This is their story:
They have cultivated some 480 hectares of land in Norzagaray since the late fifties. Some of them, the Dumagats particularly, had forebears who were there since the times when the fair-skinned invaded these islands.
In 1960, they went to the Department of Agriculture and Natural Resources and applied for free patent to the lands they had continuously been in possession of. In 1964, in the reign of Diosdado Macapagal, they or their parents were awarded, under Original Certificates of Title (or OCT. Note the word “original”) No. P-858 Free Patent No. 257917, dated April 27, 1964, by the Bulacan Register of Deeds.
Then, in March of 1987, a fire gutted the office of the Registry of Deeds in Malolos, burning all copies of OCT’s in their vault, necessitating TCT reconstitution proceedings. (Sometime back, the same thing happened in Quezon City, creating consternation when fake titles started sprouting, and a slew of contested property conflicts arose). Being poor and un-sophisticated, the farmers did not at the time file for title reconstitution.
Meanwhile, on April 24, 1998, Mrs. Cynthia A. Villar, as president of Capitol Development Bank, and Anacordita H. Magno, its first vice-president, signed a promissory note in favor of Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) for 1.168 billion and another for 332 million, for a total of 1.5 billion pesos, payable after 180 days, or due and payable on October 21, 1998. At the time the emergency loan of Capitol became payable, Manuel B. Villar had risen from a third-term congressman to Speaker of the House of Representatives.
Meanwhile, Capitol Development Bank was closed and its assets as well as liabilities were transferred by the Villars to Optimum Development Bank, with a certain Arturo P. de los Santos as its executive vice-president. In June of 2001, Optimum through De los Santos signed a deed of real estate mortgage over the Norzagaray lands in favor of BSP. He once more co-signed for Manila Brickworks, Inc., which was identified as the owner of the lands. Both Manila Brickworks and Capitol Bank, later Optimum Development Bank, were/are owned by the Villars.
To cut a long story short, BSP took possession of the titles mortgaged by Capitol/Optimum and Manila Brickworks because the Villars failed to pay their 1.5 billion loan. Clearly, as we will later discover, the BSP took the titles surrendered to them at face value, little noticing the provenance of its TCTs.
And the Malolos Registry of Deeds forthwith transferred the Norzagaray land titles in favour of Bangko Sentral. Such that when the farmers who held titles over land given to them by the Republic in 1964 filed for reconstitution in 2004, they were told that the same lands had already been transferred to the BSP!
Upon investigation by the Registry of Deeds and subsequently the DENR, which succeeded the divided Department of Agriculture and Natural Resources (DANR) in the disposition and supervision over all public lands, it was discovered that the BSP-foreclosed titles surrendered by the Villar bank and corporation emanated from OCT No. 287 dated 25 July 1944. This was issued under a sales patent which derived its existence from Sec.122 of Act 496 of the Land Registration Act of the US Government. However during July 1944, the country was under Japanese occupation and hence there was no valid title issued under the said Act and therefore the said “Original” certificate of title is clearly a FAKE and all transfer certificate of titles arising from the said FAKE title are null and void.
In fine, what the Villars, through Capitol/Optimum Bank and Manila Brickworks paid to the Bangko Sentral in partial settlement of their billion-peso loans, were FAKE titles! And aside form the BSP, which was clearly defrauded, victims now are the poor farmers of Norzagaray, who cannot have their titles reconstituted. If a farmer-family wants to obtain a loan so that they can send a son or daughter abroad to work as an OFW (Villar’s advertised beneficiaries of his generosity, for instance), they cannot do so, because the BSP also holds title to the same.
At one time, the farmers said, the Villar corporations sent security guards to drive them away from their land, but they resisted. This seems to be a pattern, as we shall see in other land disputes involving the Villars.
The farmers went from office to office, from the prosecutors office of Bulacan, as well as the DENR. They even went to the office of Senator Ping Lacson after they heard about the mysteries of the C-5 double appropriations. But Lacson’s Ethics Committee could not take cognizance of the letter-complaint of the farmers because then Sen. Pres. Manuel Villar was not yet a senator of the Republic at the time the complained offense was committed. He was yet a congressman, and later Speaker, and his wife Cynthia was not yet even a congresswoman at the time she signed the promissory notes to Bangko Sentral.
The farmers, through Gina S. Jarvina and Valentino Amador, et al, filed a complaint with the Office of the Ombudsman on September 2008. Despite follow-ups, nothing has been heard from the Ombudsman.
Now the man who purveyed their lands to the Bangko Sentral as foreclosed property due to non-payment of a 1.5 billion peso loan contracted for by his wife Cynthia, is running for president of the Philippines. And the poor farmers whose ancestors have continuously lived and cultivated the paltry lands of Norzagaray are deathly afraid that if Villar becomes president and his wife Cynthia becomes First Lady, they would lose their lands and their homes altogether.
Kalaban na nila ang Bangko Sentral, the bank of all banks. Kalaban pa nila ang susunod na Pangulo ng Pilipinas?
(minarapat nating isama ang column ni Ginoong Lito Banayo tungkol sa mga magsasaka ng Norzagaray sa pagasang mas makakarami ang makakabasa at makakatulong sa mga kaawaawang mga Dumagat at iba pang nagmamay-ari ng lupang inagaw ng mga Villar.)
Saturday, February 20, 2010
KINAMATAYANG PANGARAP
Pinanganak si Alberto de Leon Ramos, 63, sa bundok ng Norzagaray kaaalis lamang ng mga mananakop na hapon. Ang Ina niya ay isang Dumagat, mga native ng bundok Balagbag sa Norzagaray, Bulacan. Ang ama naman po niya ay isang taga patag.
Masaya ang kabataan niya, patakbo takbo sa bukid kasama ang siyam na kapatid. Katulong rin ng ama at ina sa pagsasaka at nahirang pa bilang pinuno ng mga Dumagat. Naging Chieftain at kagaya ng mga kapuwa niya Dumagat simple ang pamumuhay at masayang pamilya.
Tahimik sila hanggang dumating ang dekada 90 kung saan laking gulat sila ng pasukin sila ng mga armadong lalaki. Pinalalayas sila dahil sila raw ay mga squatter at bawal sa lugar.
Pinagtabuyan sila na parang mga aso at marami sa kanila, kasama na si Ka Obe ay napilitang lumisan. Mga lalaki nagsilisan at naiwan lamang ang matatandang babae na kinaawaan naman ng mga gwardiya.
Naghabol sila kasama ng mga kapuwa Dumagat pero anong laban nila sa kapangyarihan ng pamilya ni Sen. Manny Villar na nuong panahong iyon ay miyembro na ng Kongreso samantalang ang pamilya ng asawa niyang si Kongresista Cynthia Villar ay siyang may hawak ng Las Pinas.
Wala silang magawa, saan saan sila lumakad dala ang mga titulong hawak nila pero ano magagawa nila sa mga titulong dala ng mga Villar na isyu nuong 1946.
Matindi nito, sinangala pa ng mga Villar ang mga lupaing ito sa Bangko Sentra ng Pilipinas ng malugi ang Capitol Bank na pag-aari nila.
Sinabihan rin sila ng ilang mga taga gobyerno na kanilang kinausap na huwag ng umasa kahit na inamin sa kanilang anumang titulong nilabas nuong panahon ng hapon ay maituturing na peke.
Pero hindi sila pumayag, nagpursigi ang mga Dumagat at iba pang mga taga Norzagaray na bawiin ang lupa. Patuloy ang kanilang pakikipaglaban.
Sa kasalukuyan, paunti unti nakakabalik sila at nakakapagtanim pero nananatili ang takot, Hindi nila alam kelan sila muling palalayasin muli. Nakiusap sila sa mga tauhan ni Villar, sinikap pasyalan sa senado at kongreso pero kahit minsan hindi hinarap.
Buong akala, ang galing sa mahirap ay iaahon ang mahirap pero malinaw sa kanila na lahat na pagiging makamahirap ay parang titulong sinangla sa Bangko Sentral, mga peke at pakitang tao lamang.
Ngayon nakikiusap ang mga Dumagat sa sambayanan, tulungan sila at ibalik ang mga lupang kanilang sinasaka. Nakiusap sila sa gobyerno, nagsampa ng kaso ilang taon na ang nakaraan pati sa Ombudsman pero walang nangyayari.
Karamihan sa kanila, namatay na ang mga magulang, kinamatayan na ang pakikipaglaban at hangad nil asana hindi naman umabot na anak na nila o apo nila ang siyang magtutuloy ng laban.
Villar maawa ka, nasaan ang pagiging makamahirap mo? Nasaan ang pagiging makatao mo? Nasaan ang nais mong iahon ang mahihirap sa kahirapan?
******
Nuong Marso ng nakaraang taon si Esperanza Reyes, isa ring Dumagat Remontado (mestizong Dumagat) ay naging balo habang buntis ng kanilang bunsong anak na ngayon ay ilang buwan pa lamang.
Pinaslang ang asawa ng mga armadong lalaki na nagbantang umalis na lang. Hanggang kelan ang laban nila?
Masaya ang kabataan niya, patakbo takbo sa bukid kasama ang siyam na kapatid. Katulong rin ng ama at ina sa pagsasaka at nahirang pa bilang pinuno ng mga Dumagat. Naging Chieftain at kagaya ng mga kapuwa niya Dumagat simple ang pamumuhay at masayang pamilya.
Tahimik sila hanggang dumating ang dekada 90 kung saan laking gulat sila ng pasukin sila ng mga armadong lalaki. Pinalalayas sila dahil sila raw ay mga squatter at bawal sa lugar.
Pinagtabuyan sila na parang mga aso at marami sa kanila, kasama na si Ka Obe ay napilitang lumisan. Mga lalaki nagsilisan at naiwan lamang ang matatandang babae na kinaawaan naman ng mga gwardiya.
Naghabol sila kasama ng mga kapuwa Dumagat pero anong laban nila sa kapangyarihan ng pamilya ni Sen. Manny Villar na nuong panahong iyon ay miyembro na ng Kongreso samantalang ang pamilya ng asawa niyang si Kongresista Cynthia Villar ay siyang may hawak ng Las Pinas.
Wala silang magawa, saan saan sila lumakad dala ang mga titulong hawak nila pero ano magagawa nila sa mga titulong dala ng mga Villar na isyu nuong 1946.
Matindi nito, sinangala pa ng mga Villar ang mga lupaing ito sa Bangko Sentra ng Pilipinas ng malugi ang Capitol Bank na pag-aari nila.
Sinabihan rin sila ng ilang mga taga gobyerno na kanilang kinausap na huwag ng umasa kahit na inamin sa kanilang anumang titulong nilabas nuong panahon ng hapon ay maituturing na peke.
Pero hindi sila pumayag, nagpursigi ang mga Dumagat at iba pang mga taga Norzagaray na bawiin ang lupa. Patuloy ang kanilang pakikipaglaban.
Sa kasalukuyan, paunti unti nakakabalik sila at nakakapagtanim pero nananatili ang takot, Hindi nila alam kelan sila muling palalayasin muli. Nakiusap sila sa mga tauhan ni Villar, sinikap pasyalan sa senado at kongreso pero kahit minsan hindi hinarap.
Buong akala, ang galing sa mahirap ay iaahon ang mahirap pero malinaw sa kanila na lahat na pagiging makamahirap ay parang titulong sinangla sa Bangko Sentral, mga peke at pakitang tao lamang.
Ngayon nakikiusap ang mga Dumagat sa sambayanan, tulungan sila at ibalik ang mga lupang kanilang sinasaka. Nakiusap sila sa gobyerno, nagsampa ng kaso ilang taon na ang nakaraan pati sa Ombudsman pero walang nangyayari.
Karamihan sa kanila, namatay na ang mga magulang, kinamatayan na ang pakikipaglaban at hangad nil asana hindi naman umabot na anak na nila o apo nila ang siyang magtutuloy ng laban.
Villar maawa ka, nasaan ang pagiging makamahirap mo? Nasaan ang pagiging makatao mo? Nasaan ang nais mong iahon ang mahihirap sa kahirapan?
******
Nuong Marso ng nakaraang taon si Esperanza Reyes, isa ring Dumagat Remontado (mestizong Dumagat) ay naging balo habang buntis ng kanilang bunsong anak na ngayon ay ilang buwan pa lamang.
Pinaslang ang asawa ng mga armadong lalaki na nagbantang umalis na lang. Hanggang kelan ang laban nila?
Tuesday, February 16, 2010
MONEY VILLAROYO
Tuwing ilalabas ang bulok ni Sen. Manny Villar hihiritin niya na inaapi siya ng mga mayayaman at pulitika lamang ito. Pipilitin niya na isa siyang mahirap at ginagawa ito ng mga mayayaman dahil hindi nila matanggap na isang katulad niya ay makaahon sa hirap.
Dagdag pa niya paulit ulit ay nais niya lamang tumulong sa mga mamamayan nating mahihirap.
Wow, napakaganda pala ng hangarin ng senador na ni minsan ay hindi kumibo tungkol sa eskandalo ng Hello Garci at siya ring nagpatalsik kay dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada sa pamamagitan ng apurahang kilos sa kongreso ng siya pa ang Speaker ng House of Representative. Ang pagpapatalsik kay Erap ang siyang nagbigay daan upang iligal na umokupa sa Malakanyang si Madam Senyora Donya Gloria.
Ang Hello Garci naman ang dahilan upang patuloy na manatili si Madam Gloria sa Malakanyang.
Si Senador Manny Villar nga rin ang isa sa unang kandidato ni Madam Gloria nuong maging senador ito nuong 2001 at sumama lamang sa oposisyon nuong 2007 ng makita nilang mabahong mabaho na ang administrasyon.
Nuong speaker naman si Villar at hanggang sa maging senate president, malaking pondong sana ay nagamit para sa mga paaralan, pagamutan at tamang mga kalye, ang nilipat niya sa mga C – 5 extension project at iba pa na naging dahilan upang tumaas ang presyo ng mga lupang binebenta ng mga kumpanyang pag-aari ng pamilya niya.
Kung ang dating lupa ay nagkakahalaga ng P1 libo hanggang P5 libo kada square meter, ito ngayon ay umaabot ng P10,000 at pataas pa kada square meter. Maaaring hindi deretsong pagnanakaw ito pero malinaw na pananamantala at pangaabuso sa puwesto ito.
Marami na tayong artikulong sinulat tungkol dito sa mga paraan ng pananamantala niya at sana tandaan natin na hindi man latarang pagnanakaw ito ay patunay ito anong uri ng tao ang hindi pa man nagiging pangulo ay inaabuso na ang posisyon.
No wonder yumaman siya ng ganun, sobra siyang magaling at talagang dinaan niya sa sipag ng (panggugulang) at tiyaga ng (pananamantala).
Kasama rin sa kanyang gulang at samantala ay ang pagtulong kuno sa kapuwa nitong nakaraang isang taon kung saan nakatuon na siya sa ambisyon niyang maging Pangulo.
Hindi siya tumutulong mula nuong Speaker siya maliban kay Madam Gloria na niluklok niya sa puwesto at sa mga kumpanya niya dahil duon niya binuhos ang mga kalye. Ngayon lamang mga kaibigan, tandaan sana natin ito.
Ngayon naman, unti unti lumalabas ang kulay niya. Kandidato niya si Jocjoc Bolante ng Fertilizer Scam na kaporal ni Sir Senyor Don Jose Miguel Pidal Arroyo. Kandidato niya rin si Executive Secretary Ed Ermita sa pagka kongresista ng Batangas.
Ayaw niya ring mangako na hindi tataasan ang buwis o may bagong buwis dahil isa siya sa principal na author ng expanded value added tax.
Hindi ba lumilinaw, plano nila ituloy ang pamamayagpag ng mga Arroyo.
Money VillARROYO sa pagkapangulo, Joker ARROYO sa pagka Senate President at Madam Gloria Macapagal ARROYO sa pagiging speaker.
Dagdag pa niya paulit ulit ay nais niya lamang tumulong sa mga mamamayan nating mahihirap.
Wow, napakaganda pala ng hangarin ng senador na ni minsan ay hindi kumibo tungkol sa eskandalo ng Hello Garci at siya ring nagpatalsik kay dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada sa pamamagitan ng apurahang kilos sa kongreso ng siya pa ang Speaker ng House of Representative. Ang pagpapatalsik kay Erap ang siyang nagbigay daan upang iligal na umokupa sa Malakanyang si Madam Senyora Donya Gloria.
Ang Hello Garci naman ang dahilan upang patuloy na manatili si Madam Gloria sa Malakanyang.
Si Senador Manny Villar nga rin ang isa sa unang kandidato ni Madam Gloria nuong maging senador ito nuong 2001 at sumama lamang sa oposisyon nuong 2007 ng makita nilang mabahong mabaho na ang administrasyon.
Nuong speaker naman si Villar at hanggang sa maging senate president, malaking pondong sana ay nagamit para sa mga paaralan, pagamutan at tamang mga kalye, ang nilipat niya sa mga C – 5 extension project at iba pa na naging dahilan upang tumaas ang presyo ng mga lupang binebenta ng mga kumpanyang pag-aari ng pamilya niya.
Kung ang dating lupa ay nagkakahalaga ng P1 libo hanggang P5 libo kada square meter, ito ngayon ay umaabot ng P10,000 at pataas pa kada square meter. Maaaring hindi deretsong pagnanakaw ito pero malinaw na pananamantala at pangaabuso sa puwesto ito.
Marami na tayong artikulong sinulat tungkol dito sa mga paraan ng pananamantala niya at sana tandaan natin na hindi man latarang pagnanakaw ito ay patunay ito anong uri ng tao ang hindi pa man nagiging pangulo ay inaabuso na ang posisyon.
No wonder yumaman siya ng ganun, sobra siyang magaling at talagang dinaan niya sa sipag ng (panggugulang) at tiyaga ng (pananamantala).
Kasama rin sa kanyang gulang at samantala ay ang pagtulong kuno sa kapuwa nitong nakaraang isang taon kung saan nakatuon na siya sa ambisyon niyang maging Pangulo.
Hindi siya tumutulong mula nuong Speaker siya maliban kay Madam Gloria na niluklok niya sa puwesto at sa mga kumpanya niya dahil duon niya binuhos ang mga kalye. Ngayon lamang mga kaibigan, tandaan sana natin ito.
Ngayon naman, unti unti lumalabas ang kulay niya. Kandidato niya si Jocjoc Bolante ng Fertilizer Scam na kaporal ni Sir Senyor Don Jose Miguel Pidal Arroyo. Kandidato niya rin si Executive Secretary Ed Ermita sa pagka kongresista ng Batangas.
Ayaw niya ring mangako na hindi tataasan ang buwis o may bagong buwis dahil isa siya sa principal na author ng expanded value added tax.
Hindi ba lumilinaw, plano nila ituloy ang pamamayagpag ng mga Arroyo.
Money VillARROYO sa pagkapangulo, Joker ARROYO sa pagka Senate President at Madam Gloria Macapagal ARROYO sa pagiging speaker.
Saturday, February 13, 2010
MITRA BUKING SA PALUSOT
Plano ni Congressman Abraham Kahlil B. Mitra na maging gobernador ng Palawan pero nabuking ito at hindi umubra ang kanyang mga palusot.
Buong akala kasi ni Mitra ay uubra ang ginawa niyang paglalagay ng kanyang tinitirahan sa isang babuyan na kanyang biglaan lamang inupahan sa Sitio Maligaya, Brgy. Isaub sa bayan ng Aborlan sa Palawan.
Alam ng lahat na ang tirahan niya ay sa Sta. Monica sa Puerto Princesa pero nakaligtaan niya na ito ay naging isang highly urbanized city dahil sa pamumuno ni Mayor Edward Hagedorn kaya hindi kasali ito sa pagboto ng gobernador. Sa madaling salita, para itong independent city at walang pakialam ang gobernador. Maihahalintulad natin ito sa Cebu city at Baguio city.
Paalala rin nga ho pala, ang batas na nagdedeklarang highly urbanized city ang Puerto Princesa ay si Mitra rin ang umakda.
Sinuman ang nais maging gobernador ay kailangang botante sa naturang probinsiya at hindi botante ng highly urbanized city. Nakalimutan ito ni Mitra at ng natuklasan niya gawa siya ng paraan kasama nga nitong pagbili ng isang babuyan sa naturang sitio at pagbili ng isang lupa kung saan tinatayo ang magiging bahay bakasyunan niya na palalabasin niyang tahanan niya.
Problema niya, nabuking siya ni Antonio Gonzales at Orlando Barbon Jr. na nagsiyasat maigi at natuklasan na lumipat lamang ng voter’s registration ang kongresista nuong Marso 20, 2009 at bumili ng isang halos 30,000 square meter na lupain nuong June 5, 2009 at tyaka pa lamang nag-apply ng permit upang tayuan ng bahay.
Hindi pa ito ubrang tirahan hanggang sa araw na ito at ang isa pang sinasabi niyang tirahan naman ay tunay na tirahan ng mga trabahador.
Pilit rin niya na nuong Marso 2008 pa siya nakatira rito pero sa sinagawang inspeksyon ng mga opisyal at pribadong residente ay natuklasan na ultimo kusina at comfort room ay wala ang “bahay” ni Kongressman.
Tatlong tauhan rin ng dating feed mill o babuyan ang nagsabing sila ang natutulog sa naturang kuwarto at hindi si Kongresista Mitra. Baka naman magkakatabi sila.
Ultimo ang matagal na bodyguard ng pamilya nila, si Nicanor Hernandez ay nagsabing hindi sa Aborlan nakatira si Mitra kundi sa Puerto Princesa.
Mabigat ang pressure na ginawa ng mga Mitra sa Comelec, kasama na rito ang mga pananakot ng isang mataas na opisyal ni Madam Senyora Donya Gloria pero hindi yumuko ang dibisyon ng Comelec sa naturang kasong ito.
Matindi ang ebidensya kaya disqualified si Mitra. Next time ka na lang maghangad muli pero tiyakin mo muna kung saan ka tunay nakatira ha at tirahan mo.
******
Sa susunod nating column tatalakayin natin ang tungkol kay Villaroyo. Pakikita natin bakit naisahan si Lakas candidate Gilberto Teodoro ng samahang Madam Gloria Macapagal Arroyo at Sen. Manny Villar.
Buong akala kasi ni Mitra ay uubra ang ginawa niyang paglalagay ng kanyang tinitirahan sa isang babuyan na kanyang biglaan lamang inupahan sa Sitio Maligaya, Brgy. Isaub sa bayan ng Aborlan sa Palawan.
Alam ng lahat na ang tirahan niya ay sa Sta. Monica sa Puerto Princesa pero nakaligtaan niya na ito ay naging isang highly urbanized city dahil sa pamumuno ni Mayor Edward Hagedorn kaya hindi kasali ito sa pagboto ng gobernador. Sa madaling salita, para itong independent city at walang pakialam ang gobernador. Maihahalintulad natin ito sa Cebu city at Baguio city.
Paalala rin nga ho pala, ang batas na nagdedeklarang highly urbanized city ang Puerto Princesa ay si Mitra rin ang umakda.
Sinuman ang nais maging gobernador ay kailangang botante sa naturang probinsiya at hindi botante ng highly urbanized city. Nakalimutan ito ni Mitra at ng natuklasan niya gawa siya ng paraan kasama nga nitong pagbili ng isang babuyan sa naturang sitio at pagbili ng isang lupa kung saan tinatayo ang magiging bahay bakasyunan niya na palalabasin niyang tahanan niya.
Problema niya, nabuking siya ni Antonio Gonzales at Orlando Barbon Jr. na nagsiyasat maigi at natuklasan na lumipat lamang ng voter’s registration ang kongresista nuong Marso 20, 2009 at bumili ng isang halos 30,000 square meter na lupain nuong June 5, 2009 at tyaka pa lamang nag-apply ng permit upang tayuan ng bahay.
Hindi pa ito ubrang tirahan hanggang sa araw na ito at ang isa pang sinasabi niyang tirahan naman ay tunay na tirahan ng mga trabahador.
Pilit rin niya na nuong Marso 2008 pa siya nakatira rito pero sa sinagawang inspeksyon ng mga opisyal at pribadong residente ay natuklasan na ultimo kusina at comfort room ay wala ang “bahay” ni Kongressman.
Tatlong tauhan rin ng dating feed mill o babuyan ang nagsabing sila ang natutulog sa naturang kuwarto at hindi si Kongresista Mitra. Baka naman magkakatabi sila.
Ultimo ang matagal na bodyguard ng pamilya nila, si Nicanor Hernandez ay nagsabing hindi sa Aborlan nakatira si Mitra kundi sa Puerto Princesa.
Mabigat ang pressure na ginawa ng mga Mitra sa Comelec, kasama na rito ang mga pananakot ng isang mataas na opisyal ni Madam Senyora Donya Gloria pero hindi yumuko ang dibisyon ng Comelec sa naturang kasong ito.
Matindi ang ebidensya kaya disqualified si Mitra. Next time ka na lang maghangad muli pero tiyakin mo muna kung saan ka tunay nakatira ha at tirahan mo.
******
Sa susunod nating column tatalakayin natin ang tungkol kay Villaroyo. Pakikita natin bakit naisahan si Lakas candidate Gilberto Teodoro ng samahang Madam Gloria Macapagal Arroyo at Sen. Manny Villar.
Wednesday, February 10, 2010
PAGLABAG SA BATAS AGAD GINAWA
Opisyal na ang umpisa ng panahon ng pangangampanya para sa lahat ng nais na tumakbo sa pagka Pangulo, Pangalawang Pangulo at Senador kaya asahan natin na marami na naman ang lalabagin ang batas lalo na tungkol sa pagpaparumi ng buong bayan sa pamamagitan ng mga posters nila na may naglalakihang mga mukha nilang tiyak nasusuka na tayo dahil sa dami ng mga ads nila na bumabaha sa telebisyon nitong nakaraang ilang buwan.
Komo umpisa na ang opisyal na panahon ng pangangampanya ay pantay pantay na ang panahong maaari nilang igugol sa ads kaya hindi na makakalamang si Sen. Manny Villar na sa huling kuwenta ay gumastos na ng mahigit isang bilyong piso para sa mga ads sa telebisyon. Kung tinulong na lang niya sa mahihirap ang perang ginastos niya.
Sa isyu naman ng posters, hindi dapat maglagay kung saan saan, hindi dapat gawing basurahan ang mga pader at mga poste natin at lalong hindi dapat tadtarin ng mga mukha ng mga pulitiko ang mga pribadong tahanan na wala namang magawa dahil didikitan na lang ng mga mamahaling sticker.
Pero hindi ito ang nangyayari, ilang taon ng sinasabi ng Comelec na bawal ito, ilang taon na ring may batas na dapat may lugar kung saan may posters pero panay ang palusot ng mga pulitikong nais daw maglingkod sa bayan.
Nagikot tayo sa ilang lugar sa Quezon city at matindi nito ang lumabag sa batas pero malabong kasuhan ng Comelec ay si Sen. Manny Villar at Sen. Richard Gordon na pawang kandidato sa pagkaPangulo. Si dating MMDA Chair Bayani Fernando naman at Sen. Loren Legarda na nais maging bise presidente ay lumabag rin.
Tadtad ng poster ni Gordon at BF ang Aurora blvd., sa ilalim ng LRT. Buong akala natin ayaw ni Gordon at ng katandem niyang si BF ng kalat. Masama pa nga ang pagkakadikit ng ilang poster kaya natatanggal na at malinaw na basura na ito.
Si Villar naman ay ginawang flag pole ang mga poste sa T. Morato na sinabitan ng mga bandera kung saan nakalagay ang mukha nila ni Sen. Legarda.
Matindi nito, gawa pa ang mga bandera sa plastic kaya pag nalaglag na ito ay sasama sa basura, aagusin ng tubig at babara sa ating mga kanal. Akala natin kakampi sila ng kalikasan. Iba pala, sisira pala ng kalikasan.
Pero pasalamat ho tayo kahit paano dahil El Nino ngayong taon kaya matagal pa ang tag-ulan. Kung hindi kasi, aba. baha ang gagawin nitong mga posters at bandera at tarpaulin ng mga magagaling nating mga pulitiko na hindi pa man din umaabuso na at nilalabag ang batas.
Ngayon pa lang, naitatanong natin, paano kung maging Pangulo si Villar o si Gordon at Bise President naman si Loren o si BF? Hindi pa sila Pangulo at Pangalawang Pangulo lumalabag na sila sa batas.
******
Mga kababayan, piliin natin ang tamang mamumuno sa atin. Huwag tayo pasisilaw sa pera at pekeng propaganda. Suriin maigi.
Komo umpisa na ang opisyal na panahon ng pangangampanya ay pantay pantay na ang panahong maaari nilang igugol sa ads kaya hindi na makakalamang si Sen. Manny Villar na sa huling kuwenta ay gumastos na ng mahigit isang bilyong piso para sa mga ads sa telebisyon. Kung tinulong na lang niya sa mahihirap ang perang ginastos niya.
Sa isyu naman ng posters, hindi dapat maglagay kung saan saan, hindi dapat gawing basurahan ang mga pader at mga poste natin at lalong hindi dapat tadtarin ng mga mukha ng mga pulitiko ang mga pribadong tahanan na wala namang magawa dahil didikitan na lang ng mga mamahaling sticker.
Pero hindi ito ang nangyayari, ilang taon ng sinasabi ng Comelec na bawal ito, ilang taon na ring may batas na dapat may lugar kung saan may posters pero panay ang palusot ng mga pulitikong nais daw maglingkod sa bayan.
Nagikot tayo sa ilang lugar sa Quezon city at matindi nito ang lumabag sa batas pero malabong kasuhan ng Comelec ay si Sen. Manny Villar at Sen. Richard Gordon na pawang kandidato sa pagkaPangulo. Si dating MMDA Chair Bayani Fernando naman at Sen. Loren Legarda na nais maging bise presidente ay lumabag rin.
Tadtad ng poster ni Gordon at BF ang Aurora blvd., sa ilalim ng LRT. Buong akala natin ayaw ni Gordon at ng katandem niyang si BF ng kalat. Masama pa nga ang pagkakadikit ng ilang poster kaya natatanggal na at malinaw na basura na ito.
Si Villar naman ay ginawang flag pole ang mga poste sa T. Morato na sinabitan ng mga bandera kung saan nakalagay ang mukha nila ni Sen. Legarda.
Matindi nito, gawa pa ang mga bandera sa plastic kaya pag nalaglag na ito ay sasama sa basura, aagusin ng tubig at babara sa ating mga kanal. Akala natin kakampi sila ng kalikasan. Iba pala, sisira pala ng kalikasan.
Pero pasalamat ho tayo kahit paano dahil El Nino ngayong taon kaya matagal pa ang tag-ulan. Kung hindi kasi, aba. baha ang gagawin nitong mga posters at bandera at tarpaulin ng mga magagaling nating mga pulitiko na hindi pa man din umaabuso na at nilalabag ang batas.
Ngayon pa lang, naitatanong natin, paano kung maging Pangulo si Villar o si Gordon at Bise President naman si Loren o si BF? Hindi pa sila Pangulo at Pangalawang Pangulo lumalabag na sila sa batas.
******
Mga kababayan, piliin natin ang tamang mamumuno sa atin. Huwag tayo pasisilaw sa pera at pekeng propaganda. Suriin maigi.
Monday, February 8, 2010
PAGLISAN NI SEN. LACSON TAMA
Tama na umalis muna ng Pilipinas si Sen. Panfilo “Ping” Lacson habang pilit pa ring sinasakatuparan ng administrasyon at kanilang mga bataan ang puruhan siya at gamitin ang kasong pilit na kinakabit sa kanya.
Walang aasahang parehas na laban si Sen. Ping sa mga tauhan ni Madam Senyora Donya Gloria, lalo na kay (in)Justice Secretary Agnes Devanadera, kilalang paborito ni Sir Senyor Don Jose Miguel Arroyo.
Ilang buwan na ang nakaraan ay nilabas natin sa column na ito ang nakalap nating balita na may mataas pang taong personal na tumatawag kay Devanadera na nagiging dahilan ng pagtigil sa kanyang mga ginagawang meeting sa opisina.
Tuwing dumarating pa ang naturang tawag ay pinatatawag ni Devanadera ang ibang mga opisyal ng Department of (in)Justice at dadalhin ang usapan sa kasong Dacer – Corbito.
Bulong sa atin kamakailan ng isang taga DOJ ay isang ginoong super lapit kay Madam Gloria ang tumatawag na nagpapatindig kay Sec. Devanadera kahit sa telepono. Itago na lamang daw natin sa pangalang Sir Mike ang taong tumatawag na iyon.
Matindi ang pressure na gagawin sa sinumang involve sa naturang kaso at pilit na pinagsasabihan na kahit walang ebidensya ay kailangang idawit si Lacson na matindi raw ang galit ni Sir Mike.
Si Sen. Lacson ang siyang nagbulgar ng Jose Pidal, ZTE, jueteng payola, fertilizer scam, Hello Garci at maraming marami pang iba. Dahil diyan, matinding matindi ang galit sa kanya dahil bukod sa nabawasan sila ng kita ng daan daang milyong dolyares, binuking pa ang walang humpay na pagnanakaw hindi lamang ng mga opisyal ng kasalukuyang adminstrasyon kung hindi ng pamilya na iligal na nakatira sa Malakanyang.
Lahat ng patuloy na sumusubaybay sa kasong Dacer – Corbito ay alam na puro kasinungalingan ang pinagsasabi ng tanging testigo ng Malakanyang na tinuturo si Sen. Lacson.
Sinabi ni Cesar Mancao na deretso niyang narinig na inutos ni Sen. Ping ang pagpaslang kay Dacer at Corbito sa loob ng sasakyan nito kasama ang tatlong iba pa.
Itong kasinungalingang ito ay napatunayan sa korte ng tiniyak ni Mancao na naalala niya ang naturang araw at oras dahil nasa Estados Unidos si dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada.
Nakalimutan kasi ni Mancao na wala si Sen. Ping nung panahong iyon dahil kasama siya sa Estados Unidos. Buking na buking ang kasinungalingan lalo na at ultimo records ng immigration at mga kasama sa biyahe ay nagpatunay nito. Kahit naman siguro anong galing ni Sen. Ping ay hindi niya kayang maging nasa US at Pilipinas ng sabay.
Kaso, tanging salita ni Mancao na obvious namang nabayaran nila dahil sumosobra dami ng salapi upang mangampanya sa sariling bayan sa Mindanao ang tanging magagamit kaya pilit na pinadala pa rin ang kaso sa Korte.
Pinipilit nilang isyuan ng warrant of arrest na non bailable si Sen. Lacson. Hanggang sa araw na ito wala pang warrant pero watch list na ang inutos ni Devanadera. Patunay na mabigat ang planong yariin si Sen. Lacson para huwag pamarisan at magsilbing panakot sa oposisyon.
Hanggang sa kahulihulihang sandali ayaw talaga magbago ng administrasyon ito.
Walang aasahang parehas na laban si Sen. Ping sa mga tauhan ni Madam Senyora Donya Gloria, lalo na kay (in)Justice Secretary Agnes Devanadera, kilalang paborito ni Sir Senyor Don Jose Miguel Arroyo.
Ilang buwan na ang nakaraan ay nilabas natin sa column na ito ang nakalap nating balita na may mataas pang taong personal na tumatawag kay Devanadera na nagiging dahilan ng pagtigil sa kanyang mga ginagawang meeting sa opisina.
Tuwing dumarating pa ang naturang tawag ay pinatatawag ni Devanadera ang ibang mga opisyal ng Department of (in)Justice at dadalhin ang usapan sa kasong Dacer – Corbito.
Bulong sa atin kamakailan ng isang taga DOJ ay isang ginoong super lapit kay Madam Gloria ang tumatawag na nagpapatindig kay Sec. Devanadera kahit sa telepono. Itago na lamang daw natin sa pangalang Sir Mike ang taong tumatawag na iyon.
Matindi ang pressure na gagawin sa sinumang involve sa naturang kaso at pilit na pinagsasabihan na kahit walang ebidensya ay kailangang idawit si Lacson na matindi raw ang galit ni Sir Mike.
Si Sen. Lacson ang siyang nagbulgar ng Jose Pidal, ZTE, jueteng payola, fertilizer scam, Hello Garci at maraming marami pang iba. Dahil diyan, matinding matindi ang galit sa kanya dahil bukod sa nabawasan sila ng kita ng daan daang milyong dolyares, binuking pa ang walang humpay na pagnanakaw hindi lamang ng mga opisyal ng kasalukuyang adminstrasyon kung hindi ng pamilya na iligal na nakatira sa Malakanyang.
Lahat ng patuloy na sumusubaybay sa kasong Dacer – Corbito ay alam na puro kasinungalingan ang pinagsasabi ng tanging testigo ng Malakanyang na tinuturo si Sen. Lacson.
Sinabi ni Cesar Mancao na deretso niyang narinig na inutos ni Sen. Ping ang pagpaslang kay Dacer at Corbito sa loob ng sasakyan nito kasama ang tatlong iba pa.
Itong kasinungalingang ito ay napatunayan sa korte ng tiniyak ni Mancao na naalala niya ang naturang araw at oras dahil nasa Estados Unidos si dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada.
Nakalimutan kasi ni Mancao na wala si Sen. Ping nung panahong iyon dahil kasama siya sa Estados Unidos. Buking na buking ang kasinungalingan lalo na at ultimo records ng immigration at mga kasama sa biyahe ay nagpatunay nito. Kahit naman siguro anong galing ni Sen. Ping ay hindi niya kayang maging nasa US at Pilipinas ng sabay.
Kaso, tanging salita ni Mancao na obvious namang nabayaran nila dahil sumosobra dami ng salapi upang mangampanya sa sariling bayan sa Mindanao ang tanging magagamit kaya pilit na pinadala pa rin ang kaso sa Korte.
Pinipilit nilang isyuan ng warrant of arrest na non bailable si Sen. Lacson. Hanggang sa araw na ito wala pang warrant pero watch list na ang inutos ni Devanadera. Patunay na mabigat ang planong yariin si Sen. Lacson para huwag pamarisan at magsilbing panakot sa oposisyon.
Hanggang sa kahulihulihang sandali ayaw talaga magbago ng administrasyon ito.
KAAWAAWANG PHILIPPINE AIR FORCE, KAAWAAWANG PILIPINAS
Tama ang sinasabi ng Philippine Air Force na nuong dekada 60 hanggang sa dekada 70 ay isa tayo sa kinikilala sa buong mundo hindi lamang sa lakas kung hindi dahil sa galing ng ating mga piloto.
Katunayan ang tinatawag na Blue Diamond ay mga piloto ng ating Hukbong Himpapawid na hinangaan at pinagkakaguluhan kahit saang parte ng mundo sila nagpunta.
Karamihan sa kanila ay naging mga heneral. Kung tama nga ang pagkakaalala natin ay meron pang naging pinuno o Commanding General ng Philippine Air Force.
Kasabay kasi ng kisig ng ating mga pilot ay kagalingang paliparin at pagawin ng kakaibang mga taktika ang mga makabagong eroplano nuong panahong iyon.
Taon taon kung magsasagawa ng exhibition ang Blue Diamond o di kaya’y anniversary ng Philippine Air Force o ng Armed Forces of the Philippines ay dagsa ang mga piloto at opisyal ng ibang bansa.
Lahat sila manghang mangha sa atin pero unti unti ang gilas nating iyon ay nawala dahil ang mga magagaling nating mga opisyal ay binubulsa ang mga pambili ng modernong gamit ng ating sandatahang lakas.
Kesa mauwi sa AFP modernization ng mga Ampatuan ang nagawa ng administrasyon ni Madam Senyora Donya Gloria. Puwera pa ho rito ang armas ng ibang pribadong grupo na pawang mga kakampi at kaalyado nila.
Ang mga natitirang mga eroplano naman ay kinakahoy kaya ang mga ginagamit ng mga estudyante nating mga piloto ay mga tinatawag nating mga flying coffin. Mga eroplanong naghihintay na lamang bumagsak. Mga eroplanong kumitil sa buhay ng mga bata nating mga pilot na maganda sana ang kinabukasan.
Pinasok rin ng pulitika ang AFP kaya kahit na magaling ay hindi siyang na popromote. Inuuna ang mga kakampi ng administrasyon.
Magandang halimbawa rito ay ang paggamit ng mga operator ng Malakanyang sa mga eroplano ng Philippine Air Force nuong eleksyon ng 2004. Mga bata ni Hello Garci ang prioridad (sayang nga lang hindi na lang sila ang bumagsak sa crash) at ang ilang miyembro ng pamilya na ginawang bus ang Presidential Plane na under rin sa PAF kaya tuloy napilitan itong lumipad kahit na gabi sa Baguio.
Sa kasalukuyan, bulok na bulok ang mga eroplanong ginagamit natin. Marami diyan bigay pa ng Amerikano, gaya ng mga Huey na panahon pa ng giyera sa Vietnam ginamit. Iisa na lamang yata ang natitira C – 130 na dapat sana ay pag transport ng mga kailangan ng AFP o di kaya’y sa oras ng kalamidad pero paborito ring gawin sasakyan pang excursion ng mga abusadong opisyal na tanging katangian ay maging malapit sa palasyo ng Malakanyang.
Kulelat na tayo ngayon at darating ang oras na ultimo sarangola ay wala tayo upang ipagtanggol ang ating sarili. Gaya ng Philippine Navy, ultimo mga pirata ay kaya tayong iwan ng kanilang mga multi motorized na banca.
Ang bumagsak na Air Force plane ay panibagong pampagising sa atin. Kailangan natin ng isang pamahalaan na hindi magnanakaw at aayusin ang pamamalakad sa bansa.
Tandaan natin, kaawaawang PAF, kaawaawang Pilipinas.
Katunayan ang tinatawag na Blue Diamond ay mga piloto ng ating Hukbong Himpapawid na hinangaan at pinagkakaguluhan kahit saang parte ng mundo sila nagpunta.
Karamihan sa kanila ay naging mga heneral. Kung tama nga ang pagkakaalala natin ay meron pang naging pinuno o Commanding General ng Philippine Air Force.
Kasabay kasi ng kisig ng ating mga pilot ay kagalingang paliparin at pagawin ng kakaibang mga taktika ang mga makabagong eroplano nuong panahong iyon.
Taon taon kung magsasagawa ng exhibition ang Blue Diamond o di kaya’y anniversary ng Philippine Air Force o ng Armed Forces of the Philippines ay dagsa ang mga piloto at opisyal ng ibang bansa.
Lahat sila manghang mangha sa atin pero unti unti ang gilas nating iyon ay nawala dahil ang mga magagaling nating mga opisyal ay binubulsa ang mga pambili ng modernong gamit ng ating sandatahang lakas.
Kesa mauwi sa AFP modernization ng mga Ampatuan ang nagawa ng administrasyon ni Madam Senyora Donya Gloria. Puwera pa ho rito ang armas ng ibang pribadong grupo na pawang mga kakampi at kaalyado nila.
Ang mga natitirang mga eroplano naman ay kinakahoy kaya ang mga ginagamit ng mga estudyante nating mga piloto ay mga tinatawag nating mga flying coffin. Mga eroplanong naghihintay na lamang bumagsak. Mga eroplanong kumitil sa buhay ng mga bata nating mga pilot na maganda sana ang kinabukasan.
Pinasok rin ng pulitika ang AFP kaya kahit na magaling ay hindi siyang na popromote. Inuuna ang mga kakampi ng administrasyon.
Magandang halimbawa rito ay ang paggamit ng mga operator ng Malakanyang sa mga eroplano ng Philippine Air Force nuong eleksyon ng 2004. Mga bata ni Hello Garci ang prioridad (sayang nga lang hindi na lang sila ang bumagsak sa crash) at ang ilang miyembro ng pamilya na ginawang bus ang Presidential Plane na under rin sa PAF kaya tuloy napilitan itong lumipad kahit na gabi sa Baguio.
Sa kasalukuyan, bulok na bulok ang mga eroplanong ginagamit natin. Marami diyan bigay pa ng Amerikano, gaya ng mga Huey na panahon pa ng giyera sa Vietnam ginamit. Iisa na lamang yata ang natitira C – 130 na dapat sana ay pag transport ng mga kailangan ng AFP o di kaya’y sa oras ng kalamidad pero paborito ring gawin sasakyan pang excursion ng mga abusadong opisyal na tanging katangian ay maging malapit sa palasyo ng Malakanyang.
Kulelat na tayo ngayon at darating ang oras na ultimo sarangola ay wala tayo upang ipagtanggol ang ating sarili. Gaya ng Philippine Navy, ultimo mga pirata ay kaya tayong iwan ng kanilang mga multi motorized na banca.
Ang bumagsak na Air Force plane ay panibagong pampagising sa atin. Kailangan natin ng isang pamahalaan na hindi magnanakaw at aayusin ang pamamalakad sa bansa.
Tandaan natin, kaawaawang PAF, kaawaawang Pilipinas.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Subscribe To
Posts
All Comments
Subscribe To
Posts
All Comments
Search This Blog